Yitik bir sevdanın gülüyüm...
Yaşam hayatının varlık âleminde yalnız bir çınarım ben, mevsim sonbahar yapraklarım terk eder beni yine, bir dahaki baharda yeniden hayat bulmak üzere veda eder. Dallarımın gözlerinden dökülür yaşlar katre katre toprağa… Düşler örerim yitik Yitip kaybolan tüm günlerin karelerinde bir uhde vardır ve yaşanan her anda sen varsın, kaderimin yazgısında her nefes seni yaşamaktır. Bir gün daha düştü bak takvimlerden gülüm, bırak düşsün, seninle düşen her yaprak pişman olunmayacak kadar kutsaldır. Biten günün hoyrat savruluşlarıyla yıkasam da tükenmekte olan ömrümü, yüreğimde senin sevdanın suyu çağlar içimde. Savrulduğum rüzgârda senin sesin v Yıkılmaz şehirler yükselirdi kahve gözlerinin bakışlarından, sokaklarında senin gül kokunun esintisi var. Ben sürüklenirdim yeni serüvenlere yürek düşlerinde. Kanardık birbirimize sözlerde bakışarak, aşkla, taşardık sevinçlerin, mutlulukların nehirlerinde. Yıldızlara uzatırdık avuçlarımızı gecelerde, kuşlar kendi düşlerinin tüneklerinden uçardı karanlık gecenin sabahlarında, kuş katarları geçerdi mavi gökyüzümüzde. Yüreğimizin kapılarında bir gardiyan kelepçeli bekler oldu. Yalnızlığımızın sözlerini ipe çeker oldu. Ben seni hep bekleyeceğim mahzun olma ey sevgili… Ben yitik bir sevdanın yitik bir gülüyüm... Yazan:Meçhul Not. Bir süre bu bloga yazı eklenmeyecektir. Hepiniz sevgiyle kalınız.
mevsimlerde, yitirilmiş bir sonbaharda, kış ayrılığa davet eder bizi… Sırlarım kışla sırdaş, soğuk rüzgârla dost şimdi. Beni yetim bıraktı zamansız yağan şu yağmurlar. Bugün yer-gök ağladı sevgili sensizliğe…
Rüzgârlar taradı siyah saçlarını, aylardır, yıllardır saklar sevdanı yüreğim, bilesin ki ey sevgili bir ömür yaşadıkça, var oldukça son nefesime kadarda saklayacağım, Ne fırtınalar ne de rüzgârlar bendeki kadim sevgini söküp alamaz. Hırçın dalgalar sürüklese de, okyanuslar acımayıp beni boğsa da, sen bende yinede yaşayacaksın. Kayıp limanlarda ararım aşkını ve seni, bil ki her gün doğumunda ve batımında ben seni ilk ve son gelen vapurların son yolcusu olarak beklerim. Göğsümün gizlilerinde, yüreğimin kırkambarında açan tek gül’sün sen, seninle söylerim yaşamak şarkılarını, senin adındır umud. Bütün bestelerde sen varsın, var olacaksın…
Gül bakardı kahve gözlerin, sükûnetinle tutuşmalarımız harlı yangınlarımıza aldırmazlığımızda. Dalıp dalıp birbirimizin özlem denizine sevgiye kulaç atar, özlem limanlarına ulaşırdık. Gülüşün dolaşırdı can evimin dağınık odalarında. Duvarlarım hep bana sen gibi gülerdi. Şimdi bir başınayım bu dört duvar arasında. Yine Yusuf misali mahkûm oldum zindanıma, Kalbimde sen, yüreğimde sen, kalemimde en güzel söz sen… Biz hep o yaşamak istediğimiz mutluluk süresini düşlerdik, hayal ederdik
ar. Güller açar hazin yalnızlığımın kayalarında, toprak olur sabrım, su olur yüreğimdeki aşk ve ben bitimsiz yolculukların kıyı kentlerinde hep seni düşünürüm.
Kalıcı Bağlantı
YORUM (0)
YORUM YAZ!
ını ayrı ayrı ölçüp değirmenin teknesine dökecekleri sırada tilki, buğdayların karışacağını anlayarak değirmenciye:
imi
