.....Sevgi Penceresi.....Kalbinde sevgi taşıyanlar, mutluluk dağıtır.

Kocaman bir sessizlikti yaşamlarımız, çoğu zaman kimse birbirinin sesini duymadı, aslında duyuyor dediklerimiz bile çok uzaktaydı...

Ben, bir tek sana sesleniyorum tüm gücümle ve şimdi duymanı istiyorum ne olur dur dinle..

Kaç mevsim sığar bir ömre yada bir ömür kaç mevsimliktir.?
Sen, yaşadığım en güzel dört mevsim, yüreğime ekip, göz yaşlarımla beslediğim en büyük sevdasın.

Bazen kilometrelerce uzak, bazen aldığım nefes kadar yakınsın...

Uzak diyarlardan gelen sesinin merhabasıyla gelir konar yüreğime yaz mevsimi...

Engin denizlerin ortasında, yunuslarla yarışır, deniz kızlarıyla dertleşir bulurum kendimi.
Korkutmaz suların rengi ve derinliği, tıpkı sana duyduğum sevgi gibi..
Nice bir zaman sonra, dans ettiğim beyaz köpüklü dalgalar, bilmediğim bir çölün kızgın kumlarına bırakır beni.. Kervanlarla yolculuk ederken bulurum kendimi.. Sen uçsuz bucaksız çöllerin ateş’ den prensi ben gölgene ve sana muhtaç bir kum tanesi....
...               ...
Eteklerine kardelenler serpilmiş beyaz gelinliğiyle, dört başı mağrur gelinlere benzeyen bir dağın zirvesindeyim şimdi..
Bir dağ başı yalnızlığı yaşıyor yüreğim... Dağ başı yalnızlığı ölümden beter. Yumruklarımı sıkıyor, avazım çıktığı kadar bağırıyorum.. "SENİ ÇOK SEVİYORUM"
Sesimin yankısıyla çığlar düşüyor eteklerime… Yollarımda karlar, yollarımda kara yazım var.
Gel desem, gelemezsin…. Gel desen ayaklarımda buzdan prangalar….
Gözlerime hapsettiğim yaşlar,
Ve yüreğime yeniden yağmurlar yağar...

Tüm cömertliğiyle gelen bahar.. çağıldayan dereler, el ele dolaşan sevgililer, bir yanda uçurtma kuyruğuna asılı kalmış çocuk sesleri, Taze bahar çiçekleri, çiğ taneleri, başımda eser kavak yelleri ve dilimde uzak diyarların sevda türküleri…

Mevsimler geliyor ve geçiyor hayatımdan…
Bir yarım hep eksik..Bir yanım hep sensiz kalıyor…
Görmüyorsun..!
Duymuyorsun..!
Yüreğime yağmurlar yağıyor…
Yağmurlar yüreğime ağlıyor.....

SEN, BİLMİYORSUN.....

ALINTIDIR...

Ben aciz sonsuzluk yolcusu

Ben varlığın ne ilki ne de sonuncusu

Bir dua olsam kutlu gönüllerde

Bir damla olsam engin denizlerde

Gözlerim nurunu görse bir an

Kavuşsa sonsuzluğa seninle bu can

Ruhum buluşsa mânâda seninle

Yıkanıp paklansa senin sevginle

Arınıp kavuşsam hidayetine

Varlığıyla var olduğum

Sevgisiyle sonsuz mutluluk bulduğum

Gözyaşlarım kefaret olsun günahlarıma

Dualarım sebep olsun vuslatıma

Yalvarırım gönlümü rahata erdir

Kabul eyle dualarımı

Yüreğimi sevindir

Dol muhabbetinle sineme

Ayrılmayayım senden bir an bir saniye

Varlığıyla var olduğum

Sevgisiyle sonsuz huzur bulduğum..RABBİM..!

MİHRACE ERDEM

ALINTIDIR...

Bugün; bütün ağaçlar yüreğimdeydi.
Bütün çiçekler gözlerimde.
Güneş, ışıklarını dudaklarıma kondurmuştu.
Neydi kanımı kaynatan bu güzelliğin adı?
Mutluluk muydu?

Bugün,
Ne varsa hüzünden yana
denize fırlattım az önce.
Sanki beklermiş gibi hepsini,
hop hop hoplatıverdi dalgalarında.
En güzel maviliğiyle oynaşıp durdu.
"Bak" dedi "fırlattığın hüzünlerine...
İşte; onların bendeki hükmü sadece bu!"

Sonra, şakalaşırcasına
bir kaç tuzlu damlasını
sıçratıverdi yüzüme.
Gülümsedim mahcup mahcup,
onun bu neşesine...
Duruldu.
Bir deniz yıldızı bıraktı avuçlarıma.
Yoksa mutluluk bu muydu?

Herkes kalabalıkken,
içimdeki yalnızlığı
alıp, gidiverdi sihirbaz martılar!
Bir de arkasından o bildik
şen kahkahalı bağırışmalar!
Hiç bu kadar güzelini görmemiştim.
Beyazmış meğerse
beni, onlarla bütünleştiren mucize!
Kanat çırpa çırpa,
yüreğimdeki isyanları uçurdular...
Yaşamaktan aldığım tad; işte buydu!
Yoksa mutluluk bu muydu?

"Sen mutluluğun resmini
çizebilir misin Abidin?"
Evet... Adım İNSAN...
Ya, tabii ki, çizerim!

Az önce;
ağaç oldum,
çiçek oldum,
güneş oldum,
deniz oldum,
martı oldum,
ölümsüzleştim...

Meğerse, hep
yanıbaşımdaymış
bu güzel resim!
Ben çizdim. Adı umudum'du!
Yoksa tüm umutlarım
beni hiç terketmeyen
mutluluğum muydu?

* * *

Mutluluk,
hepimize sadece
kendi çizdiğimiz resimler
ve uzaklıklar kadar
yakındır!


Nedret TÜRER

Attığım her adım benden uzakta
Bastığım her yerde yokmuşum meğer
Çırprnırken 'ben' denilen tuzakta
'Ben' bana saplanan okmuşum meğer...

Aklım kumsal iken, ben toz paresi
Çıktıkça yükseğe alçalır oldum
Düşündüm derdimin nedir çaresi
Susarak konuşmak, sonunda buldum...

Esrarlı vuslata bir adım kala
Hasretin vecdiyle, ben kement attım
Deryada boğulmak ne güzel bela
Battıkça kurtuldum, çıktıkça battım...

Görünmez cevheri buldum diyerek
Körlüğü kör ettim, deli bir taşla
Bilmeyi bilmeden, bildim diyerek
Boşluğu doldurdum, dolu bir boşla...

Nasılların sebebini sorarken
Sualimi cevapladım 'niçin'de
Çokluğumda yokluğumu ararken
Yalnız kaldım yığınların içinde...

Satır satır böldü beni heceler
Her kırkımı, kırka yardım savuştum
Boşluğumu kucakladı geceler
Sessizlikte, gürültüyle boğuştum...

Var'da yoku, haykırırken her seda
Aklım ki, aklımı başımdan aldı
O'na gidiyorum, bana elveda
Sonsuz olan sona, bir nefes kaldı...

Uğur Işılak

Allah sevgisiyle yaşar âlemler Kuşaktan kuşağa süren sevgidir Hubb-i fillah için yazar kalemler Hakkı öven, zulmü yeren sevgidir Çalışır geceyi gündüze katar İmanlı kalblerde korkusuz yatar Düşkünün elinden şefkatle tutar Mazlumlara kanat geren sevgidir Bu aşkı ilahi, solmayan renktir Kine, buğza karşı yapılan cenktir Ölçüde, tartıda eşsiz ahenktir Gönüllere cila vuran sevgidir Sevgidir her şeyin asıl mayası Kudrettendir silinmeyen boyası İyinin kötünün birer aynası Uzak hedefleri gören sevgidir Sevgidir âşığa çile çektiren Bağ bahçe kurduran, fidan diktiren Şanlı fetih için toplar döktüren Düşmanları yere seren sevgidir Irmakların akışında sevgi var Annelerin bakışında sevgi var Kaşlarını yıkışında sevgi var Bebeği beşiğe koyan sevgidir Sevgidir yol yapan, pınar akıtan Kadına erkeğe ilim okutan Nakışlar işleten, halı dokutan Hedefe sabırla varan sevgidir Sevgidir şaire şiir yazdıran Kelimeyi inci gibi dizdiren Hak aşkıyla diyar diyar gezdiren Her zaman ayakta duran sevgidir Sevgidir Mecnun'u çöle düşüren Sevgidir Leyla’yı dile düşüren Aşk ateşi ile ciğer pişiren Destanlara konu olan sevgidir Züleyha’ya hırsla gömlek yırttıran Hazret-i Yusuf’u hapse attıran Babasına nice acı tattıran Dilden dile sürüp giden sevgidir Sevgidir Ferhat'a dağı deldiren Şehitliğe koşan, düşman öldüren Haksızlara haklarını bildiren Adalet ağını ören sevgidir Cömerdin de bağışında sevgi var Yağmurun da yağışında sevgi var Güneşin de doğuşunda sevgi var Kâinata hayat veren sevgidir Sevgi candır, öğren işin özünü İyi dinle âlimlerin sözünü Takip eyle sevenlerin izini Yaralıya merhem süren sevgidir.                          ALINTIDIR...

Sen umut dolu yarınlarımın güneşi
Soğuk ve yalnız gecelerimin tek eşi
Benliğimi kaplayan sevda ateşi
Göz nurumsun, sevgi meleğimsin
Yaz, kış yüreğimde açan sevgi çiçeğimsin…

Seni ararım gezdiğim her nehirde, her vadide
Seni görürüm baktığım her lalede, menekşede
Seni bulurum kokladığım her gülde, karanfilde
İçimde bir bensin, aldığım her solukta bir nefessin.
Gece, gündüz yüreğimde açan sevgi çiçeğimsin…

Bir gülüşünle canıma can katansın
Candan öte cansın, canansın
Damarlarımda dolaşan kansın
Koklamaya kıyamadığım nergissin, orkidesin
Sabah, akşam yüreğimde açan sevgi çiçeğimsin…

Güz yorgunuyum, bahar vurgunuyum sensizliğimde
Bir tutkusun büyüyen her gün içimde
Beni yaşama bağlayan umutsun benliğimde
Bende öte bende bensin, bende beni çok sevensin
Her nefes alışımda yüreğimde açan sevgi çiçeğimsin…

                                                      Korhan AKPINAR

Adı sevgi olsun tüm yaşananların
Sevgi gibi saf
Sevgi gibi berrak.
Adı sevgi olsun tüm hayatın
Aç kalmasın çocuklar sokaklarda
Kimsesiz bir köpek havlamasın kapımda
Yetim kalmasın hiçbir bebek
Ve hiçbir anne ayrılmasın yavrusundan.

Adı sevgi olsun tüm yazılanların
Kötülüğe inat sevgiyle doğsun güneş
Yıldızlar sevgi saçsın yeryüzüne
Sevgi çiçekleri açsın bahçemde.

Sevgi satırları yazmalıyım sizlere
Mutluluğu anlatmalı yazdığım her dize
Sözcükler coşmalı
Ünlem işaretleri korkuyu, heyecanı değil
Sevgiyi ifade etmeli okuyanlara
Dansetmeli kelebekler
Deniz huzursuzca akmamalı
Huzur vermeli mavinin bütün tonları
Ve sensiz kalmış olsamda ben
Sevgi şarkıları söylemeliyim şiirlerimde....

                                        ALINTIDIR

Ruhumun kaldırım taşları kadar soğuk olduğu gecelerde,
Bulur beni yalnızlığım?
Tutunamadığım hayallerim teselli eder beni hep.
Bir güz yelindeymiş gibi sürüklenir giderim,
Yüreğimin götürdüğü yere.
O güz yelinde dalgalanan saçlarını fark eder,
Karanlıklar içindeki benliğim.
Durup bakmak beni avutmuyor belki,
Ama bildiğim tek bir şey var;
Gözlerine bakamadığım rüyalarda,
Adının bir armağanmış gibi geçtiği şarkılarda,
Ölümle aramda duran o soğuk kaldırımlarda,
Bulur beni yalnızlığım?

ALINTIDIR...